دوربین

خودمانیم این تاریکی گندی که همه جا را گرفته بود باعث شده بود متوجه نباشم چه دوست‌های خوبی دارم. به تدریج که با دور شدن ابرهای تیره آسمان روشن می‌شود بهتر می‌فهمم که دوست‌هایم چقدر خوب و نازنینند.  دوست‌های خوبم! شما به من انرژی می‌دهید. شما حقیر نیستید. شما بی‌اخلاق نیستید. شما آیینه‌ای هستید که می‌توانم در آن خوبی‌های خودم را ببینم و بدی‌هایم را بی‌غرض و بی‌کینه و بی‌نفرت و بی‌عقده به من نشان می‌دهید. از همه‌تان ممنونم.

دور باد هر چه آدم ‍پست و بی‌اخلاق. سلام بر آدم‌های خوب و رهایی و سبک‌بالی و سادگی. زنده باد بازگشت به خانه‌ام.